คนพิเศษ

เมื่อหลายวันก่อนมีโอกาสได้คุยกับผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง…ท่านพูดเปรียบเปรย “คุณภาพ” ของ “คน” ระหว่าง “คนทำงานทีวี” กับ “คนทำงานหนังสือ” ว่า คนทำงานทีวีเป็นคน “พิเศษ” หรือ Ab Normal ส่วนคนทำงานหนังสือเป็นคน “ธรรมดา”หรือ Normal …พร้อมกันนั้นท่านก็ได้ขยายความถึงความพิเศษของคนทำงานทีวีซะจนยืดยาว พอจับใจความได้ว่า คนทำงานทีวีเป็นคนฉลาด มีความคิดสร้างสรรค์ ทุ่มเท และขยันมากกว่าคนทำงานหนังสือ โดยเฉพาะคนที่เป็น “ครีเอทีฟ”ในมุมมองของผู้ใหญ่ท่านนี้มองว่า เป็นคนที่น่ายกย่อง เพราะต้องพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา…ส่วนคนทำงานหนังสือก็คงไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากหมาย ละไว้ในฐานที่เข้าใจว่า…ต่างจากคนทำงานทีวีทุกประการทั้งไม่ฉลาด ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ไม่ทุ่มเท และไม่ขยัน…สรุปว่าเป็นคนไม่มีคุณภาพ

****

เราในฐานะคนทำหนังสือ แม้จะอยู่ในวงการนี้มาแค่ 5 ปีแต่ก็มองเห็นอะไรหลายอย่างที่พอจะค้านได้ว่าคนทำหนังสือไม่ใช่คนไม่มีคุณภาพ…หลายท่านที่ติดตามข่าวสารบ้านเมืองคงพอจะจำกันได้ถึงเหตุการณ์สำคัญ ๆ ที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองเรา ไม่ว่าจะเป็นเหตุลการณ์ 14 ตุลา เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ เหตุการณ์ปฏิวัติล้มล้างรัฐบาล และเหตุการณ์อื่น ๆ อีกมากมาย…สื่อหนังสือพิมพ์เป็นสื่อเดียวที่มีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้ผู้คนคล้อยตาม หรือ ต่อต้าน…(ไม่เชื่อลองหาโอกาสคุยกับผู้รู้ท่านอื่นดูก็ได้รับรองว่าท่านจะได้คำตอบที่ไม่ต่างจากนี้อย่างแน่นอน)

บางคนอาจจะเถียงอยู่ในใจว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะคนไทยไม่ชอบอ่านหนังสือ แต่ชอบดู(ทีวี)มากกว่า…

ถ้าคนทำหนังสือเป็นคนไม่มีคุณภาพ…แล้วเหตุใดบนโลกนี้ถึงมีนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ นักแปล และนักข่าว เก่ง ๆ มากหน้าหลายตา บางคนได้รับการยอมรับถึงระดับโลก มีรางวัลการันตีจากหลากหลายเวที…แน่นอนว่าสื่อทีวีอาจจะมีข้อได้เปรียบในเรื่องความเร็ว สด และเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้ทั่วถึงกว่า…แต่นั่นไม่ได้เป็นตัวตัดสินว่าคนทำทีวีจะเป็นคนคุณภาพเสียหมด

ถ้าท่านตัดสินเช่นนี้…ท่านก็ไม่ต่างอะไรกับคนสมัยเก่าที่หลงใน “ภาพลักษณ์” มากกว่า “ความจริง” ท่านคัดคนเข้าทำงานเพียงแค่มองว่าเขาหรือเธอจบจากสถาบันที่มีชื่อเสียงหรือไม่…ท่านมองว่าคนนี้ไม่น่าจะเป็นขโมยเพราะบ้านเขารวย…ท่านมองว่าคน ๆ นี้ต้องมีแฟนแล้วเพราะเขาสวย…ทั้งหมดนี้เพราะท่านตัดสินทุกอย่างจากภาพลักษณ์ ไม่ใช่จากความเป็นจริง