คนไม่รู้หนังสือ

เพิ่งมีโอกาสหยิบหนังสือเล่มหนึ่งที่่กองรวมอยู่ในห้องมาปัดฝุ่นอ่านในช่วงที่ต้องการพักสายตาจากการจ้องจอคอมพิวเตอร์มาทั้งวัน 

ครั้งแรกที่เลือกหยิบหนังสือเล่มนี้เพราะสะดุดตาที่ชื่อหนังสือ

"คนไม่รู้หนังสือ" เป็นวรรณกรรมที่มีรากเหง้ามาจาภาษาสวีเดน เขียนโดย "อีวาร์-ลู-ยูฮันส์ซอน" 

แปลเป็นภาษไทยโดย"บุญส่ง ชเลธร" จากสำนักพิมพ์อมรินทร์ 

จริง ๆ แล้ว "คนไม่รู้หนังสือ" เริ่มตีพิมพ์ในเมืองไทยครั้งแรกตั้งแต่เมื่อ 12 ปีที่แล้ว หรือราว ๆ ปีพ.ศ. 2539 

น่าขอบใจที่"สมอง"สั่งให้ "มือ" หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่าน 

แม้เหตุการณ์ทั้งหมดของ"คนไม่รู้หนังสือ" จะเกิดขึ้น ณ เมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งของสวีเดน แต่ผู้เขียนสามารถถ่ายทอดทุกอย่างผ่านตัวอักษรได้อย่างไร้ที่ติ 

โดยเฉพาะการฉายให้เห็นภาพของผู้เขียนที่แม้ฐานะทางสังคมจะเป็นคนชั้นล่าง ไม่ได้รับโอกาสทางการศึกษา แต่ก็พยายามที่จะไขว่คว้าให้ได้มาซึ่งความรู้ ด้วยการ "อ่าน"หนังสือและอักษรทุกตัวที่ขวางหน้า

ด้วยความใฝ่รู้ "ผู้เขียน"จึงเป็นผู้ช่วยเพียงคนเดียวในบ้านที่ทำให้ "คนไม่รู้หนังสือ" หรือคนที่ผู้เขียนเรียกว่า "พ่อ" ได้มีโอกาสมี "บ้าน" เป็นของตัวเองด้วยการดำเนินการเรื่องเอกสารกับทางราชการ

นอกจากนี้ยังมี "ตัวละคร"และ "สิ่งแวดล้อม"อีกมากที่ผู้เขียนได้กล่าวถึงและถ่ายทอดออกมาได้อย่าง"ลึกซึ้ง" ทำให้คนอ่านรู้สึกเหมือนได้ร่วมเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ไม่ว่าจะเป็น "แม่" ผู้จงรักภักดีต่อ"บารอน" และคิดเสมอว่าจะได้กลับไปยังแผ่นดินแห่งโอ๊คอีกครั้ง

หรือจะเป็น "ตายาเน่" ชายชราที่มีเงิน แต่ไร้ญาติขาดมิตร ผู้กลัวการได้ไปอยู่บ้านพักคนชราจนขึ้นสมอง

และ "คนหัวหมอ"ผู้ที่มีความคิดก้าวหน้า ต้องการกระชากหน้ากากบริษัทผู้ปล่อยกู้ที่หวังจะฮุบทั้งบ้านและพี่ดินของชาวบ้าน และเป็นเพียงคนเดียวที่สนับสนุนให้ "ผู้เขียน"อ่านหนังสือ

น่าเสียดายไม่น้อย ถ้าคุณยังไม่เคยอ่านหนังสืิอเล่มนี้...แต่ก็คงไม่ยากถ้าคุณอยากเป็นเจ้าของ